Profesyonel otomobil yarışçısı, Formula 1 pilotu

13 Mayıs 1950'de düzenlenen tarihin ilk Formula 1 Dünya Şampiyonası Grand Prix'sini kazanan ve aynı sezon spor tarihinin ilk Formula 1 Dünya Şampiyonu olan İtalyan yarışçı.

Giuseppe Farina, daha çok bilinen adıyla “Nino Farina”, 30 Ekim 1906 tarihinde İtalya, Torino'da doğdu. Babası Giovanni Carlo Farina, aynı yıl Torino'da otomobil karoseri üreticisi Stabilimenti Farina'yı kurmuştu. Annesi Maria Nasi idi. Ailenin otomobil sektörüyle ilişkisi son derece güçlüydü; babasının kardeşi Battista “Pinin” Farina daha sonra dünyaca ünlü otomobil tasarım şirketi Pininfarina'nın kurucusu olacaktı. Farina ailesinde Giuseppe'nin yanı sıra Attilio Farina ve Elda Farina adlı iki çocuk daha bulunuyordu. Böylece Giuseppe Farina, daha doğduğu günden itibaren otomobil tasarımı, üretimi ve yarışçılıkla iç içe bir aile ortamında büyüdü.

Giuseppe Farina'nın otomobillerle ilk doğrudan teması henüz dokuz yaşındayken gerçekleşti. Babasının fabrikasının arazisinde küçük, iki silindirli bir Temperino otomobil kullanmaya başladı. 16 yaşında ise amcası Battista Farina'nın kullandığı bir yarış otomobiline yolcu olarak bindi. Hız ve otomobil yarışları genç Farina üzerinde büyük etki yarattı ve aile şirketinde sakin bir kariyer sürdürmesi yönündeki beklentiler giderek ikinci plana düştü.

Akademik açıdan da başarılı olan Giuseppe Farina, Torino Üniversitesi'nde eğitim gördü ve hukuk alanında doktora derecesi aldı. Bu nedenle ilerleyen yıllarda İtalya'da kendisine sık sık “Dottore Farina” denildi. Gençliğinde futbol, kayak ve koşuyla da ilgilenen Giuseppe Farina, oldukça atletik bir yapıya sahipti.

Üniversite yıllarında kendi otomobilini satın alan Giuseppe Farina, 1920'lerin ortalarında Aosta–Gran San Bernardo tepe tırmanma yarışına katıldı. İlk ciddi yarış deneyimlerinden biri büyük bir kazayla sona erdi; otomobiliyle yoldan çıktı, omzunu kırdı ve yüzünden yaralandı. Babası Giovanni Carlo Farina da aynı organizasyonda yarışıyordu ve oğlundan daha iyi sonuç aldı. Giuseppe Farina'nın kariyeri boyunca çok sayıda ağır kazadan kurtulması, daha ilk yarış yıllarında başlayan bir özellik haline geldi.

Askerlik hizmetine süvari subayı olarak başlayan Giuseppe Farina, daha sonra tank birliğine geçti. II. Dünya Savaşı sırasında da askerî görev yaptı. Ancak askerlikten önce ve savaş yılları dışında hayatının merkezinde her zaman otomobil yarışları bulunuyordu.

1930'ların başında Alfa Romeo ve Maserati otomobilleriyle yarışmaya başlayan Giuseppe Farina, başlangıçta son derece hızlı fakat kaza yapmaya yatkın bir pilot olarak ün kazandı. Sert ve saldırgan sürüşüne rağmen gösterdiği hız, Enzo Ferrari'nin dikkatini çekti. Enzo Ferrari, o dönemde kendi markasıyla otomobil üretmek yerine Alfa Romeo otomobilleriyle yarışan Scuderia Ferrari'yi yönetiyordu ve Giuseppe Farina'yı takımına dahil etti.

Scuderia Ferrari'de Giuseppe Farina'nın kariyerinde son derece önemli olacak Tazio Nuvolari ile yakın çalışma fırsatı doğdu. Dönemin en büyük yarışçılarından biri kabul edilen Tazio Nuvolari'nin otomobil kontrolü, kararlılığı ve yarış zekâsı Farina üzerinde güçlü bir etki yarattı. Farina daha sonra Tazio Nuvolari'nin kendisi için hem öğretmen hem de ilham kaynağı olduğunu belirtti.

1937'de Napoli Grand Prix'sini kazanan Giuseppe Farina, savaş öncesi dönemin önde gelen İtalyan yarışçılarından biri haline geldi. 1937, 1938 ve 1939 yıllarında arka arkaya İtalya yarış şampiyonluklarına ulaştı. 1939'da yeni Alfa Romeo 158'le çeşitli önemli yarışlar kazanarak formunu sürdürdü. Bu otomobil daha sonra Formula 1 tarihinin ilk sezonuna damgasını vuracaktı.

II. Dünya Savaşı motor sporlarını büyük ölçüde durdurdu. Savaşın sona ermesinin ardından Giuseppe Farina yeniden yarışlara döndü ve 1946 Grand Prix des Nations'ı kazandı. Ancak Alfa Corse yönetimiyle takım liderliği konusunda anlaşmazlık yaşadı ve 1947 sezonunu büyük ölçüde yarış dışında geçirdi.

1948 civarında Giuseppe Farina, Torino'da seçkin bir moda mağazası işleten Elsa Giaretto ile evlendi. Elsa Giaretto, otomobil yarışlarını gereksiz derecede tehlikeli buluyor ve eşinin yarışmayı bırakmasını istiyordu. Buna rağmen Farina evliliğinin hemen ardından yarış programına geri döndü; düğünden yalnızca üç gün sonra yarışmak üzere Arjantin'e uçtu. Burada Maserati 8CL ile Gran Premio Internacional del General San Martín'i kazandı.

1948 yılında Giuseppe Farina, Monaco Grand Prix'sini de kazanarak savaş sonrası dönemde yeniden Avrupa'nın en hızlı yarışçılarından biri olduğunu gösterdi. Aynı dönemde hem Maserati hem de Ferrari otomobilleri kullandı. Ferrari 125, Ferrari'nin kendi adıyla ürettiği ilk Grand Prix otomobillerinden biriydi ve Farina bu otomobille Circuito di Garda'da zafer elde etti.

1950 yılında motor sporlarının yapısı tamamen değişti. FIA, seçilmiş Grand Prix yarışlarını ilk kez tek bir Dünya Sürücüler Şampiyonası altında birleştirdi. Alfa Romeo yeni şampiyona için Giuseppe Farina, Juan Manuel Fangio ve Luigi Fagioli'den oluşan son derece güçlü bir kadro kurdu. Üç pilotun soyadlarının F harfiyle başlaması nedeniyle ekip “Three Fs” adıyla anıldı.

13 Mayıs 1950 tarihinde Silverstone Circuit'te gerçekleştirilen Britanya Grand Prix'si, resmî Formula 1 Dünya Şampiyonası tarihindeki ilk yarıştı. Giuseppe Farina, pole pozisyonunu aldı, yarışın en hızlı turunu kaydetti ve 70 tur sonunda takım arkadaşı Luigi Fagioli'nin 2,6 saniye önünde yarışı kazandı. Böylece Formula 1 Dünya Şampiyonası tarihinin ilk pole pozisyonu sahibi, ilk yarış galibi ve aynı yarışta en hızlı turu atan ilk pilotu oldu.

1950 sezonunda Giuseppe Farina'nın en büyük rakibi takım arkadaşı Juan Manuel Fangio oldu. Farina Britanya'nın ardından İsviçre Grand Prix'sini kazandı; Juan Manuel Fangio ise Monaco, Belçika ve Fransa'da zaferler elde etti. Şampiyonluk mücadelesi sezonun son yarışı olan İtalya Grand Prix'sine kadar devam etti.

Monza'daki İtalya Grand Prix'sinde Juan Manuel Fangio mekanik sorun yaşayarak yarış dışı kalırken Giuseppe Farina yarışı kazandı. Bu zafer ona tarihin ilk Formula 1 Dünya Sürücüler Şampiyonluğu'nu getirdi. Sezon sonunda Farina birinci, Juan Manuel Fangio ikinci, Luigi Fagioli ise üçüncüydü. Böylece 43 yaşındaki İtalyan pilot Formula 1'in ilk Dünya Şampiyonu olarak motor sporları tarihine geçti.

1951 sezonunda Alfa Romeo adına yarışmaya devam eden Giuseppe Farina, Belçika Grand Prix'sini kazandı ancak sezon boyunca Juan Manuel Fangio, Alberto Ascari ve José Froilán González ile güçlü bir mücadele yaşadı. Dünya Şampiyonası'nı 19 puanla dördüncü sırada tamamladı; şampiyonluk Juan Manuel Fangio'ya gitti.

Alfa Romeo'nun Formula 1'den çekilmesinin ardından Giuseppe Farina, 1952 sezonu için Ferrari Racing'e geçti. Takım arkadaşı Alberto Ascari o yıl şampiyonaya büyük ölçüde hakim oldu. Farina yarış kazanamamasına rağmen sezon boyunca istikrarlı podyum sonuçları topladı ve 24 puanla Dünya Şampiyonası'nı Alberto Ascari'nin arkasında ikinci sırada tamamladı.

1953 yılında Giuseppe Farina, kariyerinin son Dünya Şampiyonası Grand Prix zaferine ulaştı. Nürburgring'de gerçekleştirilen Almanya Grand Prix'sinde Juan Manuel Fangio ve Mike Hawthorn'ı geride bırakarak kazandı. 46 yaş 276 günlük olan Farina, bu zafer sayesinde Formula 1 tarihinin en yaşlı Grand Prix galiplerinden biri oldu ve günümüzde de bu listenin en üst sıralarında yer almaktadır.

Farina'nın yarış kariyerinin en belirgin özelliklerinden biri son derece dik ve karakteristik oturuş pozisyonuydu. Kokpitte geriye yaslanmak yerine neredeyse tamamen dik oturuyor, direksiyonu kolları neredeyse tamamen açık biçimde kullanıyordu. Bu sürüş tarzı daha sonra Juan Manuel Fangio ve Stirling Moss gibi yarışçılar tarafından da benimsendi. Zarif görünümü ve sosyal çevresi nedeniyle kendisine “The Gentleman of Turin” lakabı verildi.

Ancak zarif görüntüsünün altında son derece agresif bir yarışçı bulunuyordu. Giuseppe Farina, otomobili sınırlarının ötesine zorlamaktan çekinmiyor ve kariyeri boyunca çok sayıda ciddi kazaya karışıyordu. Enzo Ferrari onu fiziksel ve zihinsel açıdan son derece güçlü fakat zaman zaman tehlikeli ölçüde cesur bir pilot olarak tanımladı. Juan Manuel Fangio da Farina'nın sürüş tarzının ne kadar riskli olduğunu sık sık dile getirdi.

Farina'nın sert sürüşünün daha tartışmalı bir yönü de bulunuyordu. Savaş öncesi Grand Prix döneminde Marcel Lehoux ve László Hartmann'ın hayatını kaybettiği kazalarda Farina'nın kullandığı otomobil de olayların içindeydi. Bunlar Farina'nın uzun kariyerinin riskli karakterini ve 1930'lu yıllardaki motor sporlarının son derece tehlikeli ortamını gösteren olaylar arasında yer aldı.

1954 yılında Giuseppe Farina, Mille Miglia sırasında ağır bir kaza geçirdi ve sağ kolundan ciddi biçimde yaralandı. Henüz tam olarak iyileşmeden Monza'daki 1000 kilometrelik spor otomobil yarışına döndü; burada Ferrari'sinin yakıt deposunun hasar görmesi sonucu çıkan yangında bacaklarında ağır yanıklar oluştu. Buna rağmen yarış kariyerini tamamen bırakmayı reddetti.

1955 Arjantin Grand Prix'sinde Giuseppe Farina, yarışabilmek için ağrı kesici ve morfin enjeksiyonlarına ihtiyaç duyacak kadar ağır fiziksel sorunlar yaşıyordu. Buna rağmen yarışta ikinci sırayı paylaşarak podyum elde etti. Ancak yıllar boyunca geçirdiği kazaların vücudunda yarattığı hasar artık yarış kariyerini sürdüremeyecek düzeye ulaşmıştı.

Giuseppe Farina, 1955 yılından sonra düzenli Formula 1 yarışçılığını bıraktı. Indianapolis 500'e katılmak için bazı girişimlerde bulunsa da aktif Grand Prix kariyeri fiilen sona ermişti. Yarışlardan ayrıldıktan sonra otomotiv sektöründe çalışmayı sürdürdü ve başarılı bir Alfa Romeo bayisi oldu.

Emekliliği sonrasında da Giuseppe Farina'nın Formula 1'e ilgisi hiç azalmadı. Yarışları takip ediyor, eski arkadaşlarıyla bağlantısını sürdürüyor ve otomobil kullanma konusundaki kendine güvenini koruyordu. Yarış kariyerinde sayısız ağır kazadan kurtulmuş olması nedeniyle kendisinin Tanrı ve Meryem Ana tarafından korunduğuna inanıyordu.

30 Haziran 1966 tarihinde Giuseppe Farina, Fransa'daki Grand Prix'yi izlemek üzere Torino'dan Reims'e doğru kendi Lotus Cortina otomobiliyle yola çıktı. Fransız Alpleri'nde Chambéry yakınlarında kaygan bir virajda otomobilinin kontrolünü kaybetti. Araç yoldan çıkarak bir telgraf direğine çarptı ve Giuseppe Farina olayda hayatını kaybetti. 60 yaşındaydı.

Giuseppe Farina, hem yarışı izlemeye hem de 1966 yılı yapımı Grand Prix filminde eski bir Dünya Şampiyonunu canlandıran Fransız aktör Yves Montand'ın danışmanı ve sürüş dublörü olarak film çekimlerine katılmaya gidiyordu.

Yarış pistlerinde sayısız büyük kazadan kurtulan ilk Formula 1 Dünya Şampiyonu'nun sonunda normal trafikte yaşamını yitirmesi motor sporları dünyasında acı bir ironi olarak değerlendirildi. Böylece Formula 1 tarihinin başlangıcına damgasını vuran en önemli pilotlardan birinin yaşamı sona erdi.

Giuseppe Farina, Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyerinde 33 yarış startına çıktı, beş Grand Prix kazandı, 20 kez podyuma çıktı, beş pole pozisyonu ve beş en hızlı tur elde etti. İstatistiklerinin ötesindeki en büyük mirası ise değiştirilemez bir tarihsel özelliktir: Formula 1 Dünya Şampiyonası'nın ilk yarışının galibi ve spor tarihinin ilk Dünya Şampiyonu odur.

Giuseppe Farina'nın 1950'de başlattığı İtalyan şampiyonluk geleneği hemen ardından Alberto Ascari tarafından sürdürüldü. Ancak Farina'nın ilk şampiyon olarak konumu benzersiz kaldı. Formula 1'in bugün ulaştığı küresel ölçekte bile 13 Mayıs 1950'de Silverstone'daki ilk Dünya Şampiyonası yarışının galibi olarak adı spor tarihinin başlangıç sayfasında yer almaktadır.

Kariyerindeki Başlıca Dönüm Noktaları:
1920'ler – Otomobil yarışlarına ve tepe tırmanma organizasyonlarına katılmaya başladı
1930'lar – Maserati ve Alfa Romeo otomobilleriyle Grand Prix yarışlarına katıldı
1936 – Enzo Ferrari tarafından Scuderia Ferrari kadrosuna alındı
1937 – İlk büyük Grand Prix zaferlerinden biri olan Napoli Grand Prix'sini kazandı
1937 – İtalya Şampiyonu oldu
1938 – İtalya Şampiyonu oldu
1939 – Üçüncü kez üst üste İtalya Şampiyonu oldu
1946 – Grand Prix des Nations'ı kazandı
1948 civarı – Elsa Giaretto ile evlendi
1948 – Monaco Grand Prix'sini kazandı
1950 – Alfa Romeo ile ilk Formula 1 Dünya Şampiyonası sezonuna başladı
13 Mayıs 1950 – Tarihin ilk Formula 1 Dünya Şampiyonası Grand Prix'sini Silverstone'da kazandı
1950 – İsviçre Grand Prix'sini kazandı
1950 – İtalya Grand Prix'sini kazanarak ilk Formula 1 Dünya Şampiyonu oldu
1951 – Belçika Grand Prix'sini kazandı
1952 – Ferrari ile Dünya Şampiyonası ikincisi oldu
1953 – Almanya Grand Prix'sinde Formula 1 kariyerinin beşinci ve son zaferini kazandı
1954 – İki ayrı ağır kazada kolundan yaralandı ve ciddi yanıklar geçirdi
1955 – Düzenli yarış kariyerini sonlandırdı
30 Haziran 1966 – Fransa'da geçirdiği trafik kazasında yaşamını yitirdi

Formula 1 Takımları:
1950-1951 – Alfa Romeo
1952-1955 – Ferrari

Formula 1 Dünya Şampiyonluğu:
1950 – Dünya Şampiyonu – Alfa Romeo

Formula 1 Grand Prix Galibiyetleri:
1950 – Britanya Grand Prix – Alfa Romeo
1950 – İsviçre Grand Prix – Alfa Romeo
1950 – İtalya Grand Prix – Alfa Romeo
1951 – Belçika Grand Prix – Alfa Romeo
1953 – Almanya Grand Prix – Ferrari

Formula 1 Kariyer İstatistikleri:
Dünya Şampiyonluğu: 1 – 1950
Grand Prix startı: 33
Grand Prix galibiyeti: 5
Podyum: 20
Pole pozisyonu: 5
En hızlı tur: 5
İlk Formula 1 yarışı: 1950 Britanya Grand Prix
İlk Formula 1 galibiyeti: 1950 Britanya Grand Prix
Son Formula 1 galibiyeti: 1953 Almanya Grand Prix
En iyi Dünya Şampiyonası derecesi: 1. – 1950 Dünya Şampiyonu

Kaynak:Biyografiler.com