I. Dünya Savaşı sırasında ayrım gözetmeksizin her iki taraftan askerlerin hayatlarını kurtararak, yaklaşık 200 Müttefik askerlerin Alman işgalindeki Belçika'dan kaçmasına yardım etmiştir.

Edith Cavell I. Dünya Savaşı sırasında insani çalışmalarıyla tanınan İngiliz bir hemşiredir. Yaralı askerleri milliyet ayrımı gözetmeden tedavi etmesi ve yaklaşık 200 Müttefik askerin Alman işgali altındaki Belçika'dan kaçmasına yardım etmesiyle tanınmıştır. Bu faaliyetleri nedeniyle Alman yetkililer tarafından tutuklanmış, askeri mahkemede yargılanmış ve kurşuna dizilerek idam edilmiştir. Ölümü dünya çapında büyük bir tepki doğurmuş ve savaş sırasında cesaretin ve insani değerlerin sembollerinden biri haline gelmiştir.

Edith Cavell, Birleşik Krallık'ın Norfolk bölgesindeki Norwich yakınlarında bulunan Swardeston köyünde doğmuştur. Tam adı Edith Louisa Cavell'dır. Babası Frederick Cavell bir Anglikan papazıydı ve annesi Louisa Sophia Warming idi. Ailenin dört çocuğunun en büyüğüydü. Kardeşleri Florence Mary Cavell, Mary Lilian Cavell ve John Frederick Scott Cavell idi. Dindar bir Anglikan aile ortamında büyüyen Edith Cavell, ilerleyen yıllarda insani çalışmalarını şekillendirecek güçlü ahlaki değerlere sahip oldu.

Norwich Kız Lisesi'nde eğitim gördü ve daha sonra Clevedon ile Peterborough’daki yatılı okullara devam etti. 1890 ile 1895 yılları arasında Belçika'da bir aile yanında mürebbiye olarak çalıştı. Babasının ciddi bir hastalığı sırasında ona bakmak için İngiltere’ye döndü. Bu deneyim onun hemşire olmaya karar vermesinde belirleyici oldu.

Aralık 1895’te Edith Louisa Cavell, Tooting’deki Fountain Fever Hospital’da hemşire olarak çalışmaya başladı. Otuz yaşında Londra Hastanesi’nde hemşirelik eğitimi almak için başvurdu ve Eva Luckes’in gözetiminde eğitim gördü. 1897 yılında İngiltere'de Maidstone’daki tifo salgını sırasında görev aldı ve hizmetleri nedeniyle Maidstone Tifo Madalyası ile ödüllendirildi. Eğitimini tamamladıktan sonra özel hemşire olarak çalıştı ve daha sonra St Pancras Hastanesi ile Shoreditch’teki St Leonard Hastanesi gibi kurumlarda yöneticilik görevleri üstlendi.

1907 yılında Belçika kraliyet cerrahı Antoine Depage tarafından Brüksel’de yeni kurulan bir hemşirelik okulunun başhemşiresi olarak göreve davet edildi. Berkendael Tıp Enstitüsü bünyesinde kurulan bu okul, Belçika'da modern hemşirelik eğitiminin gelişmesinde önemli bir rol oynadı. O dönemde ülkede hemşirelik henüz profesyonel bir meslek olarak yerleşmemişti. Edith Cavell’in çalışmaları bu mesleğin kurumsallaşmasına büyük katkı sağladı. 1910 yılında L’infirmière adlı hemşirelik dergisini yayımlamaya başladı ve kısa süre içinde ülkedeki birçok hastane ve eğitim kurumunda hemşire yetiştirilmesine öncülük etti.

1914 yılında I. Dünya Savaşı başladığında Edith Cavell annesini ziyaret etmek için Birleşik Krallık'ta bulunuyordu. Ancak görev duygusu nedeniyle hemen Brüksel’e döndü. Alman ordusunun şehri işgal etmesinin ardından çalıştığı klinik ve hemşirelik okulu Kızıl Haç hastanesine dönüştürüldü ve hem Alman hem de Müttefik askerlerin yanı sıra sivillerin tedavisi için kullanılmaya başlandı.

Kasım 1914’ten itibaren Edith Louisa Cavell, Alman işgali altındaki Belçika’dan Müttefik askerlerin kaçmasına yardım eden gizli bir ağın parçası oldu. Yaralı İngiliz ve Fransız askerleri saklanıyor, tedavi ediliyor ve daha sonra tarafsız Hollanda'ya kaçmaları için yönlendiriliyordu. Bu ağ içinde Prens Reginald Charles Alfred de Croy ve başka birçok kişi de yer alıyordu. Edith Cavell yaklaşık iki yüz askerin ve sivilin kaçmasına yardım etti.

Bu faaliyetler Alman askeri yasalarının ihlali anlamına geliyordu. Alman yetkililer Edith Cavell’den giderek daha fazla şüphelenmeye başladı ve 5 Ağustos 1915 tarihinde onu tutukladı. Saint-Gilles Hapishanesi’nde yaklaşık on hafta tutuldu ve birkaç kez sorgulandı. Sorgular sırasında yaklaşık altmış İngiliz askeri, on beş Fransız askeri ve yaklaşık yüz Fransız ve Belçikalı sivilin kaçmasına yardım ettiğini kabul etti.

Edith Louisa Cavell, diğer bazı sanıklarla birlikte Alman askeri mahkemesinde yargılandı. Sanıklar arasında Marie de Croÿ de bulunuyordu. Edith Cavell casusluk suçundan değil, “savaş ihaneti” suçundan mahkûm edildi ve Alman askeri yasalarına göre idama mahkûm edildi. Amerika Birleşik Devletleri dahil birçok ülkenin diplomatik girişimleriyle cezanın hafifletilmesi istenmesine rağmen karar değiştirilmedi.

12 Ekim 1915 sabahı Edith Cavell, Brüksel’in Schaerbeek bölgesindeki Tir National atış poligonunda kurşuna dizilerek idam edildi. İdam edildiğinde 49 yaşındaydı. Ölümü uluslararası kamuoyunda büyük bir öfke yarattı ve savaş sırasında Müttefik propagandasının en güçlü sembollerinden biri haline geldi.

İdamından önceki gece Edith Louisa Cavell, Anglikan papazı H. Stirling Gahan ile konuşurken hayatını yönlendiren ahlaki anlayışı şu sözlerle ifade etti:

“Vatanseverlik yeterli değildir. Hiç kimseye karşı nefret ya da kin beslememeliyim.”

Bu sözler onun güçlü Anglikan inancını ve insani değerlere bağlılığını yansıtır. Ayrıca kurtarılabilecek hayatlar varken yardım etmekten vazgeçemeyeceğini de ifade etmiştir.

Savaşın ardından Edith Cavell’in naaşı Birleşik Krallık'a geri getirildi. Westminster Abbey'de bir anma töreni düzenlendi ve daha sonra doğduğu bölgeye yakın olan Norwich Cathedral'e defnedildi. Günümüzde Edith Cavell, Belçika’da modern hemşireliğin öncülerinden biri ve savaş zamanında insani cesaretin simgesi olarak anılmaktadır.