Emeritus Profesör

Emeritus Profesörlük unvanı, emeklilik yaşına gelmiş ancak bilgisi, birikimi, uluslararası saygınlığı ve ilişkileriyle daha çok uzun yıllar hem akademisyen, hem de öğrencilere yol göstermesi bir kazanım olacak hocalarımıza tevdi edilen bir statüdür.

Böylelikle, kıdemli bir profesörün ders yükü ile kısıtlanmaksızın, akademik yaşamlarını üniversitede sürdürmeleri, genç akademisyenler ve öğrencilerle daima birlikte olmaları, ofislerini muhafaza etmeleri, birikimleriyle üniversitenin gelişimine ışık tutmayı sürdürmeleri hedeflenmiştir.

Emeritus (veya emekli olunca unvanı koruma anlamında emeritus profesör), uzun yıllar akademik veya profesyonel hizmet verdikten sonra emekliye ayrılan, ancak bilgi birikimi ve saygınlığı nedeniyle unvanını taşımaya ve katkı sunmaya devam eden kişilere verilen onursal bir unvandır.
Akademik anlamda:
• Anlamı: Emeklilik yaşına gelen, ancak bilimsel üretkenliği ve saygınlığı süren profesörlere üniversite senatosu kararıyla verilir.
• Hakları: Genellikle ders verme zorunluluğu azalır veya kalkar; ancak ofis, laboratuvar ve araştırma imkanlarını kullanmaya devam edebilirler.
• Kökeni: Latince “emerere” (hakketmek, görevini tamamlamak) sözcüğünden gelir.