Kuzey disiplini
Kuzey disiplini, Alp disiplininin aksine karın üzerinde daha rahat hareket edebilmek için ayak topuklarının serbest bırakıldığı, sadece ayakların burun kısımlarından kayağa bağlandığı tüm kayak kayma çeşitlerini kapsayan kış sporları kombinasyonudur.

Kayaklı koşu, biatlon, kayakla atlama, kuzey kombine ve telemark dalları kuzey disiplinin ihtiva ettiği dallardır. Kış Olimpiyat Oyunları ve FIS Nordic Dünya Kayak Şampiyonası bu sporların en önemli organizasyonlarındandır.

Kuzey disiplini kayağı, kayak botunun ucunun, topuğun kayaktan kalkmasına izin verecek şekilde bağlamaya sabitlendiği çeşitli kayak türlerini kapsar [ 1 ] , alp disiplini kayağında ise bot, uçtan topuğa kadar kayağa bağlanır. Eğlence amaçlı disiplinler arasında kros kayağı ve Telemark kayağı yer alır .

Olimpik etkinlikler rekabetçi kros kayağı, kayakla atlama ve kros kayağı ile kayakla atlamayı birleştiren bir etkinlik olan Kuzey disiplinleridir . FIS Kuzey Disiplinleri Dünya Kayak Şampiyonası bu sporlara her tek sayılı yılda ev sahipliği yapar, ancak Telemark kayağı ve kayakla uçma gibi diğer etkinliklerde de ayrı şampiyonalar vardır. Biatlon, kros kayağı ve tüfek atışını birleştirir, ancak Uluslararası Kayak Federasyonu (FIS) kurallarına göre bir Kuzey disiplini olarak dahil edilmemiştir. Bunun yerine, Uluslararası Biatlon Birliği'nin yetki alanına girer.

Rekabetçi kros kayağı ve kayakla atlamanın biyomekaniği ciddi bir çalışma konusu olmuştur. Kros kayağı güç ve dayanıklılık gerektirirken, kayakla atlama aerodinamik verimlilik gerektirir; bu gereksinimlerin her ikisi de antrenman ve yarışmada optimize edilecek belirli becerilere dönüşür.

Kökenler
Kayak sporunun tarihi
Eğlence amaçlı kayak, Norveç ve İsveç piyadelerinin organize kayak tatbikatları ve yarışlarıyla başladı. Askeri yarışlar ve tatbikatlar arasında engebeli arazide yokuş aşağı kayak, yokuş aşağı kayak yaparken hedef atışı ve tam askeri sırt çantasıyla 3 km'lik kros kayağı yer alıyordu. Slalom, uluslararası kayak sözlüğüne girmiş Norveç kökenli bir kelimedir. 1800'lerde Telemark'taki kayakçılar " vahşi yamaçlarda" birbirlerine meydan okuyorlardı; daha yumuşak yamaçlar "sla" sıfatını taşıyordu. Bazı yarışlar "engebeli parkurlarda" yapılıyor ve bazen zorluk için "dik atlayışlar" içeriyordu. Telemark'taki bu 19. yüzyıl yarışları, genellikle dik bir dağdan, ağaçlık alanlardan geçen ve bir tarlada veya buzlu bir gölde keskin bir dönüşle sona eren özellikle zorlu parkurlarda yapılıyordu