Türkiye’nin en Büyük Biyografi ve Otobiyografi Sitesi

Anthony van Dyck

Anthony van Dyck

İngiltere Kralı I. Charles'ın saray ressamı

Doğum Tarihi: 22.Mart.1599

Ölüm tarihi: 09.Aralık.1641

Anthony van Dyck kaç yaşında öldü : 42

Burcu: Koç

Meslek: Ressam

Doğum Yeri: Anvers, Belçika

Ölüm Yeri: Londra, İngiltere

Anthony van Dyck, Sir Anthony van Dyck adıyla da bilinen, 22 Mart 1599 tarihinde günümüzde Belçika sınırları içinde bulunan Anvers'te doğmuş Flaman Barok ressamıdır. Peter Paul Rubens'in sanat çevresinde yetişen Van Dyck, Anvers, İtalya ve İngiltere'de çalıştı. Özellikle portreleriyle tanındı. Resimlerinde uzun ve zarif insan figürleri, akıcı fırça darbeleri, ayrıntılı kumaş tasvirleri ve ölçülü yüz ifadeleri kullandı. 1632 yılında İngiltere Kralı I. Charles'ın baş ressamlığına getirildi ve şövalyelik unvanı aldı. İngiliz kraliyet ailesi ve aristokrasisi için hazırladığı portreler, sonraki yüzyılda Joshua Reynolds ve Thomas Gainsborough gibi ressamları etkiledi. Portrelerinin yanında dinî ve mitolojik konulu resimler, desenler ve gravürler hazırladı. Van Dyck kahverengisi olarak bilinen koyu kahverengi boya pigmenti de onun adını taşımaktadır.



Çocukluğu ve Ailesi

Anthony van Dyck, 22 Mart 1599 tarihinde, o dönemde İspanyol Hollandası'na bağlı olan Anvers kentinde doğdu. Günümüzde Belçika sınırları içinde bulunan Anvers, dönemin ticaret ve sanat merkezlerinden biriydi. Babası Frans van Dyck, ipek ve tekstil ticaretiyle uğraşan varlıklı bir tüccardı. Annesi Maria Cuypers idi.

Kalabalık bir tüccar ailesinde büyüyen Van Dyck, çocukluk yıllarında resim ve çizime ilgi duydu. Anvers'te resim, gravür ve dekoratif sanatlar alanında yerleşmiş bir üretim geleneği bulunuyordu. Kentteki kiliseler, tüccarlar ve varlıklı aileler ressamlara çeşitli siparişler veriyordu.

1609 yılında, yaklaşık on yaşındayken dinî, mitolojik ve tarihî konulu resimleriyle tanınan Hendrick van Balen'in atölyesinde çıraklığa başladı. Sanat eğitiminin ilk yıllarını Van Balen'in yanında geçirdi.

Bu dönemde desen çizimi, boya malzemelerinin hazırlanması, figürlerin kompozisyona yerleştirilmesi ve Flaman resim atölyelerinde kullanılan teknikleri öğrendi. Aldığı eğitim, ilerleyen yıllarda yaptığı dinî kompozisyonların ve portrelerin temelini oluşturdu.

Peter Paul Rubens ile Çalışmaları

Anthony van Dyck, gençlik yıllarında bağımsız resimler yapmaya başladı. Bilinen en erken tarihli eserlerinden biri, 1613 tarihini taşıyan Yaşlı Bir Adamın Portresi'dir. İlk portrelerinde yüz hatlarını dikkatle gözlemlediği ve ışığın insan teniyle kıyafetler üzerindeki etkilerini incelediği görülür.

Daha sonra Anvers'te büyük dinî, mitolojik ve aristokrat portre siparişleri üzerinde çalışan ressam Peter Paul Rubens'in atölyesiyle yakın ilişki kurdu.

Rubens, büyük ölçekli resimlerin hazırlanmasında yardımcı ressamların da görev aldığı bir atölye sistemi kullanıyordu. Van Dyck, kendi çalışmalarını geliştirmeyi sürdürürken bu sanat ortamında deneyim kazandı.

1618 yılında Anvers'teki Aziz Luka Loncası'na bağımsız usta olarak kabul edildi. Böylece henüz genç yaşta profesyonel ressam statüsü kazandı.

Bu dönemde Rubens'in geniş fırça darbelerinden, hareketli kompozisyonlarından ve ışıkla gölge arasındaki güçlü karşıtlıklardan etkilendi. İnsan anatomisini, hareketi ve zengin renklerle hazırlanmış kumaşların resmedilmesini inceledi.

Rubens gibi Hristiyanlık ve klasik edebiyattan alınan dinî ve mitolojik konuları işledi. Erken dönem eserleri arasında Dikenli Taç Giydirilmesi ve İsa'nın Tutuklanması gibi dinî kompozisyonlar bulunmaktadır.

Anvers'te çalışan bir başka Flaman Barok ressamı Jacob Jordaens ile aynı sanat çevresinde bulundu. Her üç ressamın kariyeri, kentin sanat atölyeleri, koleksiyoncuları ve kilise siparişleriyle bağlantılı olarak gelişti.

Rubens'in etkisi Van Dyck'in çalışmalarında uzun süre devam etti. Bununla birlikte portrelerinde daha ince ve uzun figürler, daha sakin kompozisyonlar ve giysilerle beden hareketlerinin daha ölçülü biçimde işlendiği kişisel bir anlatım geliştirdi.

İngiltere'ye İlk Yolculuğu

Anthony van Dyck, 1620 yılında İngiltere'ye giderek Kral I. James'in hizmetinde çalışmaya başladı. Bu yolculuk sırasında İngiliz saray çevresiyle ve sanat koleksiyoncularıyla tanıştı.

İngiliz sanat çevrelerine girmesinde etkili olan kişiler arasında, Avrupa resmine ve klasik sanata ilgi duyan koleksiyoncu Thomas Howard, 14. Arundel Kontu, bulunuyordu.

Saray çevresindeki bağlantıları sayesinde özellikle Venedik resim sanatına ait eserleri inceleme fırsatı elde etti. Titian başta olmak üzere İtalyan ressamların çalışmaları, sonraki yıllarda portre anlayışını etkiledi.

İngiltere'deki ilk kalışı birkaç ay sürdü. Daha sonra İspanyol Hollandası'na döndü ve İtalya'ya yapacağı uzun yolculuk için hazırlıklara başladı.

İngiltere'ye ilk gittiği sırada I. Charles henüz kral değildi. Ancak Van Dyck'in bu dönemde kurduğu ilişkiler, daha sonra İngiliz kraliyet ailesinin baş ressamı olarak atanmasına zemin hazırladı.

İtalya Yılları ve Venedik Resminin Etkisi

Anthony van Dyck, 1621 yılında İtalya'ya gitti ve 1627 yılına kadar burada kaldı. Cenova, Roma, Venedik ve Floransa gibi sanat merkezlerini ziyaret etti.

İtalyan resim sanatı, portre kompozisyonu, renk kullanımı ve aristokratların resimlerde temsil edilmesi konusunda yeni örnekler sundu. Van Dyck, özellikle Titian'ın portreleriyle ilgilendi. Titian'ın resimlerinde kişisel benzerlik ile resmî temsilin birlikte kullanılması, Van Dyck'in çalışmalarını etkiledi.

Venedikli ressamların renk tekniklerini inceledi. Sıcak ve soğuk renkleri daha geniş bir aralıkta kullanmaya başladı. Resimlerinde ışık alan kumaşlar, kontrollü gölgeler ve mimari ya da doğal çevre içinde konumlandırılmış figürler yer aldı.

Roma'da bulunduğu sırada din adamları, diplomatlar ve sanat koleksiyoncularıyla tanıştı. Portresini yaptığı kişiler arasında kardinal ve papalık diplomatı Guido Bentivoglio da bulunuyordu.

1623 tarihli Kardinal Guido Bentivoglio'nun Portresi, kardinali kırmızı dinî kıyafetleri içinde otururken gösterir. Kumaşın kıvrımları ve farklı kırmızı tonları, kişinin kıyafetini ve dinî makamını ayrıntılı biçimde yansıtır.

Bu portre günümüzde Floransa'daki Palazzo Pitti'de bulunmaktadır.

Cenova Aristokrasisinin Portreleri

Anthony van Dyck, İtalya yıllarının önemli bir bölümünü Cenova'da geçirdi. Kentin varlıklı tüccar ve aristokrat aileleri, toplumsal konumlarını ve aile kimliklerini göstermek amacıyla ressama portre siparişleri verdi.

Müşterileri arasında Spinola, Durazzo, Balbi, Cattaneo ve Brignole-Sale ailelerinin üyeleri bulunuyordu. Bu ailelere mensup erkeklerin, kadınların ve çocukların tam boy portrelerini hazırladı.

Resimlerde kişiler genellikle geniş iç mekânlarda, mimari sütunların, perdelerin veya büyük mobilyaların yakınında ayakta ya da otururken gösterildi. Kıyafetler, duruşlar ve çevredeki eşyalar aracılığıyla kişilerin toplumsal konumları anlatıldı.

Van Dyck, resimlerinde ufuk çizgisini çoğu zaman oldukça aşağıya yerleştirdi. Böylece izleyicinin figürlere aşağıdan yukarıya bakıyormuş gibi hissetmesini sağladı. Bu düzenleme, kişilerin daha uzun görünmesine ve geniş etekli giysilerin resimde daha fazla yer kaplamasına olanak verdi.

Cenovalı kadınların portrelerinde ipek elbiseler, danteller, mücevherler ve özenle yerleştirilmiş kumaşlar bulunuyordu. Giysilerdeki farklı malzemeleri gösterecek ayrıntılar kullanılırken kompozisyonun bütünlüğü korundu.

Bu dönemin eserleri arasında Markiz Balbi, Markiz Elena Grimaldi Cattaneo, Paolina Adorno ve Brignole-Sale ile Cattaneo ailelerine ait portreler bulunmaktadır.

Markiz Elena Grimaldi Cattaneo'nun Portresi'nde, bir hizmetkârın tuttuğu şemsiyenin altında ayakta duran bir kadın tasvir edilir. Figürlerin yerleşimi, mimari arka plan ve giysiler, markizin Cenova toplumundaki konumunu anlatan unsurlardır.

Van Dyck'in Cenova'da geliştirdiği aristokrat portre anlayışı, sonraki yıllarda İngiliz kraliyet ailesi için hazırladığı resimlerde de kullanıldı.

Anvers'e Dönüşü

Anthony van Dyck, İtalya'da yaklaşık altı yıl geçirdikten sonra 1627 yılında Anvers'e döndü. Portre siparişleri almaya devam ederken kiliseler ve dinî kurumlar için büyük ölçekli resimler hazırladı.

1627-1632 yılları arasında Flaman aristokratlarının, tüccarların, sanatçı dostlarının ve din adamlarının portrelerini yaptı. Müşterileri arasında köklü ailelerin üyelerinin yanı sıra Anvers'in sanat çevresiyle ilişkili kişiler bulunuyordu.

Bu dönemde Flaman resim geleneğiyle ilişkili yarım boy portrelere ve daha sade arka planlara yeniden ağırlık verdi. Portrelerinde yüz ifadelerine, ellerin duruşuna ve kişileri birbirinden ayıran ayrıntılara önem verdi.

İtalya'da öğrendiği renk ve kumaş işleme tekniklerini kullanmayı sürdürdü. Ancak bu yöntemleri Flaman müşterilerinin beklentilerine uygun kompozisyonlarla birleştirdi.

Kiliseler için İncil'den sahneleri, azizleri ve İsa'nın çilesini konu alan resimler yaptı. Dinî kompozisyonlarında ışığı ve figürlerin hareketlerini kullanarak izleyicinin dikkatini resmin ana kişilerine yöneltti.

Rubens'in birçok eserine göre daha sakin yüz ifadeleri ve daha az kalabalık kompozisyonlar kullandı.

Gravür Çalışmaları ve Iconography Serisi

Anthony van Dyck, ressamlığının yanında desen ve gravür çalışmaları da yaptı. Avrupa'nın siyasi, düşünsel ve sanatsal hayatındaki kişilerin portrelerinden oluşan Iconography adlı bir proje geliştirdi.

Seride hükümdarlar, askerî komutanlar, bilim insanları, koleksiyoncular ve sanatçılar yer alıyordu. Portreleri hazırlanan kişilerin bir bölümü Van Dyck'in şahsen tanıdığı veya mesleki ilişkiler kurduğu insanlardı.

Bu çalışmalar için portre desenleri hazırladı ve bazı gravür kalıplarını kendisi işledi. Diğer baskılar, onun tasarımlarından yararlanan profesyonel gravür sanatçıları tarafından tamamlandı.

Iconography serisi sayesinde portre kompozisyonları yalnızca özgün tabloların bulunduğu mekânlarda görülmekle kalmadı, baskılar aracılığıyla Avrupa'da daha geniş bir kitleye ulaştı.

Van Dyck, kariyerinin ilerleyen dönemlerinde yeni siparişler ve çalışma fırsatları bulmak amacıyla Paris'e de gitti. Gravür çalışmaları, büyük boyutlu yağlı boya tablolarından ayrı bir sanat üretim alanını oluşturuyordu.

İngiltere Kralı I. Charles'ın Saray Ressamı Olması

Anthony van Dyck, 1632 yılında Kral I. Charles'ın daveti üzerine yeniden İngiltere'ye gitti. I. Charles, kendisinin, ailesinin ve saray çevresindeki kişilerin portrelerini yaptıran bir sanat koleksiyoncusuydu.

Van Dyck, kralın baş ressamlığına atandı ve aynı yıl şövalyelik unvanı aldı. Kraliyet göreviyle bağlantılı olarak maddi destek ve konaklama imkânları sağlandı.

Londra'nın Blackfriars bölgesinde bir atölye kurdu. Saray çevresine kolay ulaşım sağlayabiliyor, kraliyet ailesi için düzenli olarak resimler hazırlıyordu. Kent dışında çalışmak amacıyla Eltham'da da zaman geçiriyordu.

Saray ressamlığı görevi, kendisine düzenli siparişler sağladı. İngiliz soyluları, diplomatlar ve devlet görevlileriyle tanışmasına olanak verdi.

Kral I. Charles'ın, Kraliçe Henrietta Maria'nın, çocuklarının ve Stuart Hanedanı çevresindeki kişilerin çok sayıda portresini yaptı. Tam boy portreler, atlı kompozisyonlar, aile resimleri ve daha küçük ölçekli çalışmalar hazırladı.

Dönemin envanterleri ve sonraki sanat katalogları, Van Dyck'in kendisi ve atölyesi tarafından hazırlanan çok sayıda kraliyet portresi ile bunların farklı versiyonlarını kaydetmektedir. Doğrudan sanatçının elinden çıktığı kabul edilen tabloların kesin sayısı, sanat tarihi araştırmalarında değerlendirmeye devam edilen bir konudur.

Flaman Barok ressamı Anthony van Dyck'in portre çalışması
Anthony van Dyck'in İngiltere'deki saray ressamlığı döneminde hazırladığı portreler, Kral I. Charles ve İngiliz aristokrasisinin resimlerini kapsıyordu.

Kral I. Charles'ın Portreleri

İngiltere Kralı I. Charles'ın portreleri, Anthony van Dyck'in İngiltere'deki çalışmalarının önemli bir bölümünü oluşturdu. Kral, hem resmî temsil amacıyla hem de kişisel kullanım ve diplomatik hediyeler için portreler sipariş etti.

Van Dyck, I. Charles'ı çoğu zaman uzun ve ince oranlarda, özenle düzenlenmiş giysiler ve ölçülü hareketlerle tasvir etti. Bazı kompozisyonlarında kraliyet otoritesini göstermek için taç veya taht gibi doğrudan semboller yerine kralın duruşunu ve içinde bulunduğu ortamı kullandı.

Bunun örneklerinden biri, günümüzde Paris'teki Louvre Müzesi'nde bulunan Avda I. Charles adlı tablodur. Charles I at the Hunt adıyla da bilinen resimde kral, açık havada beyaz bir atın yanında ayakta durmaktadır.

I. Charles'ın üzerinde geniş kenarlı koyu renk bir şapka, açık renkli ipek bir giysi ve kırmızı pantolon bulunmaktadır. Rahat duruşu, yanında bulunan görevliler ve atın varlığıyla birlikte düzenlenmiştir.

Doğal çevre, alçak bakış açısı ve figürün konumu sayesinde kralın otoritesi bir taht odası kullanılmadan anlatılmıştır.

Van Dyck, I. Charles'ın Atlı Portresi adlı başka bir eserinde kralı zırh içinde, at üzerinde göstermiştir. Bu kompozisyon, hükümdarlığın askerî komuta ve kraliyet gücüyle ilişkilendirildiği bir temsil biçimidir.

I. Charles'ın Üç Farklı Açıdan Portresi adlı çalışmada ise kralın başı üç ayrı açıdan resmedilmiştir. Tablo, I. Charles'ın büstünü yapmakla görevlendirilen İtalyan heykeltıraş Gian Lorenzo Bernini için hazırlanmıştır.

Bu eserler, İngiliz kraliyet sarayında portrelerin siyasi temsil, kişisel kullanım ve diplomatik ilişkilerde kullanılmasının örnekleridir.

Portre Tekniği ve Aristokrasinin Tasviri

Anthony van Dyck, İngiltere'de çalıştığı dönemde soyluların, saray görevlilerinin, askerî kişilerin ve varlıklı ailelerin çok sayıda portresini hazırladı.

Portre tekniğinde ayrıntılı gözlem ile kontrollü idealleştirmeyi bir araya getirdi. Kişilerin birbirinden ayrılmasını sağlayan yüz özelliklerini korurken duruşlarını, beden oranlarını ve kıyafetlerini toplumsal konumlarına uygun biçimde düzenledi.

Figürleri çoğu zaman uzun ve ince, elleri rahat bırakılmış, yüz ifadeleri sakin ve kıyafetleri geniş kıvrımlarla düzenlenmiş şekilde görünür. Duruşlarda katı ve simetrik bir düzenleme yerine doğal görünümlü hareketlere yer verdi.

İlk portrelerinde zaman zaman oldukça sade arka planlar kullandı. Sonraki çalışmalarında Peter Paul Rubens ve Titian'ın portre anlayışından da etkilenerek mimari sütunlar, perdeler, vazolar, manzaralar ve benzeri unsurları resimlerine dahil etti.

İpek, kadife, saten, dantel ve diğer pahalı kumaşları farklı renk ve ışık değerleriyle tasvir etti. Gölgelerde sıcak tonlar, aydınlık alanlarda ise daha soğuk renkler kullanarak kumaşların yüzey özelliklerini gösterdi.

Mavi, mor, beyaz, altın ve gümüş tonlarıyla kumaşların üzerindeki ince renk değişimlerini resmetti. Buna karşılık daha az önemli ayrıntıları sadeleştirerek izleyicinin dikkatini yüzlere ve ellere yöneltti.

Aristokrat kadınların portrelerinde geniş etekli ve uzun elbiseler, tuvalin alt bölümünde büyük bir alan kaplar. Figürlerin aşağıdan yukarıya görülüyormuş gibi düzenlenmesi, boylarını daha uzun ve duruşlarını daha görkemli gösterir.

Bu dönemin portreleri arasında Mary Ruthven, Villiers ailesinin üyeleri, Bedford Kontesi ve İngiliz sarayındaki birçok kişinin resimleri bulunmaktadır.

Mary Ruthven, Lady van Dyck Portresi

Anthony van Dyck'in özel hayatıyla bağlantılı portrelerinden biri, eşi Mary Ruthven'i tasvir eden eserdir. Mary Ruthven, İskoç kökenli bir aileden geliyordu ve Kraliçe Henrietta Maria'nın saray çevresinde bulunuyordu.

Yaklaşık 1640 tarihli Mary Ruthven, Lady van Dyck Portresi, günümüzde Madrid'deki Prado Müzesi'nde bulunmaktadır.

Tabloda Mary Ruthven, zarif bir elbise içinde resmedilmiştir. Giysinin dokusu ve yüz ifadesi dikkatle işlenmiştir. Daha resmî saray portrelerinden farklı olarak bu eserde kişinin bireysel özelliklerine ağırlık verilmiştir.

Anthony van Dyck tarafından yapılan Mary Ruthven, Lady van Dyck Portresi
Mary Ruthven, Lady van Dyck Portresi, yaklaşık 1640. Eser, Madrid'deki Prado Müzesi koleksiyonunda bulunmaktadır.

Mary Ruthven, İskoç aristokrasisiyle bağlantılı bir aileye mensuptu. Van Dyck ile evlenmeden önce Kraliçe Henrietta Maria'nın nedimelerinden biri olarak görev yapmıştı.

Çift 1640 yılında evlendi. Van Dyck, kraliyet sarayıyla kurduğu mesleki ilişkiler sayesinde İngiliz aristokrasisi içinde bir konuma sahipti.

Mary Ruthven, ressamın Aralık 1641'deki ölümünden kısa bir süre önce Justina adlı kızlarını dünyaya getirdi.


Kraliçe Henrietta Maria ve Sir Jeffrey Hudson

Anthony van Dyck'in İngiliz kraliyet ailesi için hazırladığı resimler arasında 1633 tarihli Kraliçe Henrietta Maria ve Sir Jeffrey Hudson adlı tablo da bulunmaktadır.

Resimde Kral I. Charles'ın eşi Kraliçe Henrietta Maria, kraliyet sarayında görev yapan Jeffrey Hudson ile birlikte tasvir edilmiştir. Kısa boyuyla tanınan Hudson, kraliçenin saray maiyetinin üyelerinden biriydi.

Kraliçe, altın renkli ayrıntılar ve dantellerle süslenmiş mavi saten bir elbise giymektedir. Başında tüylerle süslenmiş geniş kenarlı siyah bir şapka bulunur. Jeffrey Hudson ise yanında kırmızı giysiler içinde durmaktadır.

Arka planda mimari bir sütun, ağır perdeler ve kraliyet statüsüyle ilişkilendirilen nesneler görülür. Kompozisyonda kraliçenin Medici ailesiyle olan soy bağlantısını simgeleyen küçük bir portakal ağacı da bulunmaktadır.

Anthony van Dyck'in 1633 tarihli Kraliçe Henrietta Maria ve Sir Jeffrey Hudson tablosu
Kraliçe Henrietta Maria ve Sir Jeffrey Hudson, 1633. Tuval üzerine yağlı boya. National Gallery of Art, Washington, D.C.

Van Dyck, kraliçeyi uzun oranlarla resmederek olduğundan daha uzun görünmesini sağlamıştır. Jeffrey Hudson'ın yanında bulunması bu görsel etkiyi artırır.

Sıcak ve soğuk renkler, kumaşların ve figürlerin birbirinden ayrılması için yan yana kullanılmıştır. Işığı yansıtan mavi saten, altın renkli süslemeler ve kırmızı kıyafet, kompozisyondaki renk karşıtlıklarını oluşturur.

Tablo, günümüzde Washington'daki National Gallery of Art koleksiyonunda bulunmaktadır.

İngiliz Portre Sanatına Etkisi

Anthony van Dyck'in İngiliz kraliyet sarayında geliştirdiği portre anlayışı, sonraki kuşak İngiliz ressamlarını etkiledi.

İngiltere'deki önceki saray portrelerinde resmî duruşlara, dekoratif desenlere ve toplumsal statüyü doğrudan gösteren sembollere sıklıkla yer veriliyordu. Van Dyck, daha rahat figür hareketleri, yumuşak ışık geçişleri ve kişilerin çevreleriyle kurduğu ilişkileri kullanan bir yaklaşım geliştirdi.

Tam boy portreleri, sonraki dönemlerde aristokratların resimlerde temsil edilmesi için örnek oluşturdu. 18. yüzyılda çalışan İngiliz ressamlar, figürlerin yerleşimini, kumaşların tasvirini ve mimari arka planların düzenlenmesini inceledi.

Çalışmalarından etkilenen ressamlar arasında Joshua Reynolds ve Thomas Gainsborough bulunuyordu. Her iki sanatçı da kişilerin toplumsal konumunu, kıyafetlerini ve çevrelerindeki manzarayı portre kompozisyonunun parçası olarak kullandı.

Van Dyck'in eserleri portre gravürcülüğünü de etkiledi. Avrupa'daki hükümdarların, soyluların ve sanatçıların görüntüleri baskılar aracılığıyla daha geniş bir çevreye yayıldı.

Van Dyck Kahverengisi

Anthony van Dyck'in adı, resim sanatında kullanılan Van Dyck Kahverengisi adlı koyu kahverengi pigmentle de ilişkilidir. Bu renk, Van Dyke Brown adıyla da bilinmektedir.

Geleneksel pigment, humus, turba veya kömür kökenli organik maddelerle mineral bileşenler içeren doğal kahverengi topraklardan elde edilir.

Benzer pigmentler tarih boyunca Almanya'nın Köln ve Kassel çevresindeki bölgelerden çıkarıldı. Bu nedenle Cassel Brown ve Cologne Earth adlarıyla da anıldı.

Pigment, Avrupa resim sanatında kullanıldı ve zamanla Van Dyck'in adıyla ilişkilendirildi. Ancak bu adla satılan boyalar her dönemde aynı bileşime sahip değildi. Daha sonraki yıllarda karbon siyahı ve demir oksit karışımlarından üretilen türleri de kullanıldı.

Koyu kahverengi tonu, resimlerde gölgeler, sade arka planlar ve renkler arasındaki ton geçişlerini oluşturmak amacıyla kullanılmıştır.

Özel Hayatı ve Evliliği

Anthony van Dyck, meslek hayatının büyük bölümünü varlıklı sanat müşterileri, ressamlar ve Avrupa aristokrasisinin üyeleri arasında geçirdi.

İtalya yıllarında Cenovalı soylu ailelerin yaşam biçimlerini ve giyim alışkanlıklarını yakından tanıdı. Tarihî anlatımlarda kişisel davranışlarının ve giyim tarzının, içinde bulunduğu aristokrat çevreyle uyumlu olduğu belirtilir.

İngiltere'de saray ressamlığı görevine getirilmesi, kendisine maddi kazanç ve kraliyet ailesine erişim sağladı. Londra'nın Blackfriars bölgesinde bir konut ve atölye kullandı. Eltham'da da zaman geçirdi.

1640 yılında Kraliçe Henrietta Maria'nın sarayında görev yapan İskoç aristokrat Mary Ruthven ile evlendi. Çiftin Justina adlı kızı Aralık 1641'de dünyaya geldi.

Hayatının son yıllarında sağlık sorunları artmasına rağmen resim siparişleri üzerinde çalışmayı sürdürdü.

Son Yılları ve Ölümü

Anthony van Dyck, kariyerinin son döneminde İngiliz kraliyet ailesi için çalışmaya devam ederken Avrupa'da yeni sanat siparişleri de aradı.

1640'lı yılların başlarında Anvers ve Paris'e yolculuklar yaptı. Bu dönemde Fransa sarayında büyük ölçekli dekoratif projeler gündemdeydi. Fransa Kralı XIII. Louis ve Kardinal Armand Jean du Plessis, Richelieu Dükü ile bağlantılı sanat siparişleri için girişimlerde bulundu.

1641 yılına gelindiğinde sağlığı bozulmuştu. Londra'ya döndükten sonra ağır biçimde hastalandı.

Eşi Mary Ruthven, ressamın ölümünden kısa süre önce Justina adlı kızlarını dünyaya getirdi.

Anthony van Dyck, 9 Aralık 1641 tarihinde İngiltere'nin başkenti Londra'da hayatını kaybetti. Öldüğünde 42 yaşındaydı.

Londra'daki Eski Aziz Paul Katedrali'ne defnedildi. Katedral, 1666 yılındaki Büyük Londra Yangını sırasında yıkıldı.

Öldüğünde Anvers'teki ilk sanat eğitiminden İngiliz kraliyet sarayındaki görevine kadar uzanan kariyerinde portreler, dinî kompozisyonlar, mitolojik konulu tablolar, desenler ve gravürler üretmişti.

Başlıca Eserleri

1613 - Yaşlı Bir Adamın Portresi (Portrait of an Old Man)
1618-1620 - Dikenli Taç Giydirilmesi (The Crowning with Thorns)
1618-1620 - İsa'nın Tutuklanması (The Taking of Christ)
1621 - Cornelis van der Geest'in Portresi (Portrait of Cornelis van der Geest)
1623 - Kardinal Guido Bentivoglio'nun Portresi (Portrait of Cardinal Guido Bentivoglio, Palazzo Pitti, Floransa)
Yaklaşık 1623 - Markiz Balbi (Marchesa Balbi)
Yaklaşık 1623 - Markiz Elena Grimaldi Cattaneo (Marchesa Elena Grimaldi Cattaneo)
Yaklaşık 1626 - Lomellini Ailesi (The Lomellini Family)
1627 - Ambrogio Spinola'nın Portresi (Portrait of Ambrogio Spinola)
Yaklaşık 1632-1635 - Avda I. Charles (Charles I at the Hunt, Louvre Müzesi, Paris)
1633 - Kraliçe Henrietta Maria ve Sir Jeffrey Hudson (Queen Henrietta Maria with Sir Jeffrey Hudson, National Gallery of Art, Washington)
Yaklaşık 1633 - I. Charles'ın Atlı Portresi (Equestrian Portrait of Charles I, National Gallery, Londra)
1635 - I. Charles'ın Üç Farklı Açıdan Portresi (Charles I in Three Positions, Royal Collection)
Yaklaşık 1637 - George Villiers ve Lord Francis Villiers'in Portresi (Portrait of George Villiers and Lord Francis Villiers)
Yaklaşık 1638 - Lord John Stuart ve Kardeşi Lord Bernard Stuart (Lord John Stuart and His Brother, Lord Bernard Stuart)
Yaklaşık 1640 - Mary Ruthven, Lady van Dyck Portresi (Portrait of Mary Ruthven, Lady van Dyck, Prado Müzesi, Madrid)
Yaklaşık 1640 - Otoportre (Self-Portrait, National Portrait Gallery, Londra)

Sanat Kariyerindeki Başlıca Dönemler

1609-1612 - Anvers'te Hendrick van Balen'in yanında çıraklık
1610'lu yıllar - Peter Paul Rubens'in atölyesiyle ilişkili çalışmalar
1618 - Anvers Aziz Luka Loncası'na bağımsız usta olarak kabul edilmesi
1620-1621 - İngiltere'ye ilk yolculuğu ve Kral I. James'in sarayındaki çalışmaları
1621-1627 - İtalya'daki sanat çalışmaları ve yolculukları
1627-1632 - Anvers'te portre ve dinî resim siparişleri
1620'lerin sonları-1630'lar - Iconography gravür portre serisinin hazırlanması
1632 - İngiltere Kralı I. Charles'ın baş ressamlığına atanması
1632 - Kral I. Charles tarafından şövalyelik unvanı verilmesi
1632-1641 - İngiliz kraliyet ailesi ve aristokrasisi için portre çalışmaları


Kaynak:Biyografiler.com