zahit
Dinin yasak ettiği şeylerden sakınan ve din buyruklarını olduğu gibi yerine getiren (kimse).

Zahit kelimesi Arapçada yer alan dünyanın sunduğu her şeyden vazgeçen züht kelimesinden üretilmiştir. Zahid kelimesinin anlamı dünyayla ilgili her şeyi bırakıp sadece dinin emirlerini en ince ayrıntısına kadar yerine getiren kimsedir.

Zahit kelimesi çok eski zamanlara dayanmaktadır. Zahit kelimesi dine çok bağlı dünyadan beklentisini kesmiş insanlara, dine çok düşkün fakat irfanı olmayan kişilere ve sofulara denmektedir.

Tasavvufta zahid, “az yemek yiyen kimse” olarak ifade edilir.

Zâhid, şüpheli şeyleri bile terk ederek günahtan kaçan, Allâh muhabbeti ve korkusuyla, dünyâ nîmetlerini gâyeli kullanan kimsedir.

Zahid sözlükte, “dünyâyı terk edip dînin emirlerine çok titizlikle riâyet eden, züht ve takvâ sâhibi, dindar, müttakî (kimse)” anlamlarına gelir.